สุดซึ้ง อาจารย์เบียร์ พูดถึงประเด็นแม่ลูก ลั่นถึงขนาดตัดรอนมันก็เกินไป

จากกรณีประเด็นของ นาย ณภัทร และ แม่หมู พิมพ์ผกา ที่ให้ความสนใจกันอย่างมากล่าสุดอาจารย์เบียร์ คนตื่นธรรม ก็ได้พูดถึงเรื่องแม่และลูก และหน้าที่ของคนเป็นแม่และลูกเอาไว้ว่า

คนเป็นแม่ต้องรู้จักปล่อยวาง ลูกเลี้ยงได้แค่ตัว แต่เลี้ยงใจไม่ได้ พ่อแม่เลี้ยงได้แค่นั้น มีหน้าที่ของพ่อแม่ต่อลูกในการดูแลลูกแต่ไม่ใช่บังคับลูก ขู่เข็ญลูก เขี้ยวเข็ญลูก ให้ทำในสิ่งที่ตัวเองต้องการจนลืมความต้องการของลูก พอวันหนึ่งลูกรู้สึกอดทนอดกลั้นไม่ได้ จะไม่ติดต่อกับแม่เพราะรู้สึกว่ากังวลใจไม่เป็นสุข ใช้ชีวิตไม่เป็นความสุข

การเป็นแม่ต้องมีพรหมวิหาร 4 มีเมตตาต่อลูก มีกรุณาชุบเลี้ยงลูก มีมุทิตายินดีกับลูกเสมอ มีอุเบกขาต้องปล่อยวาง ปล่อยให้ลูกได้ทำตามความต้องการของตัวเอง โดยยืนดูอยู่ห่างๆ ตามหลักคุณธรรม จริยธรรม ในฐานะคนเป็นพ่อเป็นแม่คน ควรต้องห้ามลูกเสียจากความบาป ถ้าลูกทำความบาปความชั่ว แต่ถ้าลูกไม่ได้ทำบาปทำชั่ว แต่จะดึงรั้งให้ลูกอยู่กับตัวเองไปตลอดจนวันตาย ไม่ให้คบใคร ไม่ให้มีใคร

ส่วนหน้าที่ของคนเป็นลูก ก็ต้องมีหน้าที่ตอบแทน ที่แม่เลี้ยงดูปูเสื่อเรามาอย่างดี เฝ้าประคบประหงมดูแล เยียวยารักษาเป็นที่พึ่งพาอาศัยแก่เรามาตั้งแต่เด็กแต่น้อยจนถึงวันเติบใหญ่ได้ในปัจจุบันอะไรที่ให้เป็นความสุขได้ก็ให้ ไม่ต้องถึงขนาดตัดรอนกันไม่พูดกัน ไม่คุยกัน อันนั้นมันก็เกินไป

ไม่ว่าเราจะเจอสถานการณ์มาแค่ไหนก็ตาม แต่สุดท้ายแล้ว เราต้องยอมรับตามความเป็นจริงว่า คนเป็นแม่ไม่มีแม้แต่วันเดียวที่จะทิ้งลูก ไม่ว่าลูกจะทำอย่างไรกับแม่ จะพูดยังไงกับแม่จะแสดงความรู้สึกยังไงกับแม่ คนเป็นแม่ไม่คิดจะทิ้งลูกเลยแม้แต่วันเดียว