แฟนๆต่างส่งกำลังใจสำหรับนักข่าวชื่อดังอย่าง ไอซ์ สารวัตร ที่ได้สูญเสียคุณพ่อไก่ อิทธิ กิจพานิช เมื่อวันที่ 13 กันยายน 2569 ที่ผ่านมา ล่าสุด (18 กันยายน 2569) ไอซ์ สารวัตร ได้โพสต์ข้อความส่งคุณพ่อสุดซึ้งว่า
ส่งป๊าเดินทางไกลไม่ได้รักแค่ตอนจากกัน รักมานานแล้ว ดูแลมานานแล้ว ไม่เสียดายวันเวลาที่ผ่านมา เมื่อวันที่จากลามาถึง เพราะทำดีที่สุดในวันที่พ่อมีลมหายใจ คำพูดนี้จริงเสมอ ตอนมีกันให้รักษา ตอนจากลาจะคิดถึงแบบไม่เสียดาย ความในใจที่ให้คนที่รักป๊าได้ฟัง
คุณพ่อ อิทธิ กิจพานิช ชื่อเล่น ไก่ เกิดเมื่อวันที่ 28 เมษายน 2502 เป็นคนกรุงเทพฯ โดยกำเนิด เกิดมาในตระกูลคนจีน จากความรักของคุณปู่จิตร กิจพานิช และคุณย่าสายพิณ จบการศึกษาจากโรงเรียนเซนต์จอห์น และศึกษาต่อในระดับปริญญาตรี ด้านกฎหมาย มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
คุณพ่ออิทธิพบรักและครองคู่มากับคุณแม่น้อย ณัฐชยา พรหมพินิจ จนมีลูก 3 คน ก็คือพี่น้องของไอซ์ ประกอบไปด้วย พี่แชมป์ อรรถกรณ์ กิจพานิช พี่เนย ณทิพฤทัย กิจพานิช และไอซ์ สารวัตร กิจพานิช ถึงแม้คุณพ่อจะเรียนวิชาด้านกฎหมาย แต่ไม่ได้ประกอบอาชีพด้านนั้นเลย เกิดมาคุณพ่อก็เป็นเถ้าแก่ เป็นพ่อค้า หลายคนติดปากเรียกเฮียไก่ คุณพ่อเปิดร้านขายรองเท้าคัทชูในห้างอินทรา ย่านประตูน้ำ ขายดีจนมีฐานะเลี้ยงลูก ดูแลครอบครัวมาได้จนถึงปัจจุบัน
คุณพ่อยังทำอาชีพอื่นอีกหลายอย่าง เป็นคนมากประสบการณ์ ทั้งนักวิจารณ์ พากย์กีฬามวยไทย จนมีฉายา อิฐ ประตูน้ำ เป็นประธานอาสาสมัครป้องกันภัยฝ่ายพลเรือนเขตราชเทวี เป็นผู้จัดการนิติบุคคลอาคารชุด และยังเป็นต้นแบบของอาชีพสื่อมวลชนของไอซ์ เพราะคุณพ่อเคยเป็นนักจัดรายการวิทยุกระจายเสียง
เกิดมาไอซ์และพี่อีก 2 คน จะเรียกคุณพ่อว่าปะป๊า จนติดปาก เด็ก ๆ เคยแปลกใจว่าทำไมเราไม่เรียกพ่อว่าพ่อเหมือนคนอื่น ๆ ป๊าเป็นคนพูดเก่ง มักอบรมสอนลูกไปในทางที่ดีเสมอ ป๊าอาจจะดุบ้าง ต่อว่าบ้าง ตำหนิบ้าง ปากไม่ตรงกับใจบ้าง ผมเชื่อว่าผู้ชายหลายคนเป็นแบบนี้ แต่เวลามันพิสูจน์ทุกอย่างว่าป๊ารักลูกและครอบครัวมาก
ในยามที่ลูกมีปัญหา จนสุดทางชีวิต หาทางแก้ไม่ได้ ป๊าจะเป็นคนที่เข้ามาช่วยเสมอ บางครั้งบางอย่างเป็นสิ่งที่ป๊าไม่ชอบ ไม่อยากทำ ไอซ์เคยถามเหตุผลที่ป๊าปกป้องลูกทั้ง 3 คนเสมอ ป๊าจะบอกว่า เพราะคือลูก มันแสดงถึงความรักที่ป๊ามีให้กับลูกทุกคน ช่วงท้ายของชีวิต มิถุนายนปีนี้ ป๊าคนที่แข็งแรง ไม่เคยเจ็บ ไม่เคยป่วย ไม่แม้แต่จะเข้าโรงพยาบาล ป๊ากลับล้มป่วยแบบกะทันหัน
ป๊ามีอาการอ่อนแรงทั้งตัว จนป่วยติดเตียง ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ เราต่อสู้กับความเจ็บป่วย เข้าออกโรงพยาบาล 4 เดือน เป็นระยะเวลาสุดท้ายของชีวิตป๊า ที่มีโอกาสให้ลูกได้ดูแล มันมีคำพูดหนึ่งที่ไอซ์เคยได้ยินมาว่า การดูแลพ่อแม่ในบ้าน เปรียบเสมือนการดูแลพระอรหันต์ ต้องขอบคุณป๊าที่ให้โอกาสลูกทั้ง 3 คน ได้ดูแลพระอรหันต์องค์นี้
การรักษาที่ผ่านมา ต้องขอบคุณคุณหมอ พยาบาล และทีมเจ้าหน้าที่โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า ที่ดูแลป๊าดีมาตลอด แต่ธรรมดาของชีวิต มีเกิด แก่ เจ็บ และตาย วันนั้นก็มาถึง 2 กันยายน ป๊าป่วยหนักอีกครั้ง รอบนี้ไม่เหมือนตลอด 4 เดือน จึงตัดสินใจพาป๊าส่งโรงพยาบาลเช้ามืดวันนั้น
ด้วยความอดทน เข้มแข็ง และไม่อยากเป็นภาระของใคร ป๊าไม่เคยร้องขอให้พาไปหาหมอ ไม่ร้องเจ็บปวดอะไร และป๊ายังพูดคำสุดท้ายก่อนออกไปโรงพยาบาลว่า ป๊าอยากพักผ่อน
นี่คือคำพูดสุดท้ายที่ป๊าได้พูดกับลูก ๆ วันนี้ป๊าได้พักผ่อนแล้ว เป็นการจากกันแค่กาย แต่ความผูกพันและเรื่องราวตลอดชีวิตระหว่างป๊ากับลู กๆ จะจดจำไปตลอดกาล ไม่รู้ว่าชาติหน้าจะมีจริงไหม อยากเป็นลูกป๊าอีกนะ ขอบคุณครับ
