จากสื่อต่างประเทศ ได้รายงานว่า นักแสดงหนุ่มมากความสามารถ ‘ซ่งเวยหลง’ ได้เปิดใจให้สัมภาษณ์พิเศษเกี่ยวกับเบื้องหลังการทำงานในซีรีส์เรื่อง “รักสำหรับคุณ” ซึ่งเป็นผลงานล่าสุดของเขา ในบทสัมภาษณ์ครั้งนี้ ซ่งเวยหลงยังได้ย้อนวันวานเล่าถึงประสบการณ์ในวัยเด็กที่น้อยคนจะเคยรู้ โดยเฉพาะช่วงเวลาที่เขาต้องเข้ารับการฝึกฝนวิชาอย่างเข้มข้น ณ วัดเส้าหลิน ซึ่งเป็นสถานที่ฝึกฝนที่มีชื่อเสียงระดับโลก
เจ้าตัวเผยว่าเบื้องหลังภาพลักษณ์ที่ดูเท่และแข็งแกร่งที่หลายคนเห็นนั้น แลกมาด้วยความยากลำบากและบททดสอบทางกายภาพที่แสนสาหัส เขาต้องเผชิญกับการฝึกฝนที่หนักหน่วงจนได้รับบาดเจ็บอย่างรุนแรง ซึ่งเป็นประสบการณ์ที่ท้าทายอย่างยิ่งในชีวิต บทสัมภาษณ์นี้ได้เปิดเผยอีกมุมหนึ่งของซ่งเวยหลง ที่จะทำให้ผู้ชมและแฟนคลับได้เข้าใจถึงเส้นทางชีวิตและความพยายามของเขาในวัยเยาว์ ซึ่งเป็นรากฐานสำคัญที่หล่อหลอมให้เขากลายเป็นนักแสดงที่ประสบความสำเร็จในวันนี้
โดยผู้สัมภาษณ์:แล้วฉันรู้สึกว่าคุณแสดงฉากแอ็กชันพวกนั้นออกมาได้สวยงามมากเลยค่ะ จริงๆ แล้วคุณมีจุดหนึ่งที่น่าสนใจมาก นั่นก็คือตอนเด็กๆ คุณเคยไปฝึกที่วัดเส้าหลินใช่ไหมครับ?
ซึ่ง ซ่งเวยหลง เผยว่า ใช่ครับ ตอนเด็กๆ ผมได้ดูเรื่อง ตำนานวัดเส้าหลินแล้วก็อินกับศิลปะการต่อสู้มากๆ รู้สึกว่ามันเท่มาก เลยคิดว่าตัวเองก็อยากเป็นคนแบบนั้นบ้าง พอไปถึงจริงๆ ถึงได้รู้ว่ามันลำบากมากเลยครับ แต่ตอนนั้นเป็นเพราะผมบังคับให้พ่อแม่ส่งไปเอง พอไปแล้วเลยไม่กล้าเอ่ยปากบอกว่าไม่ฝึกต่อแล้ว ก็เลยต้องอดทนเอาครับ ผมฝึกอยู่ที่วัดเส้าหลินแห่งเขาซงซานเป็นเวลาปีหนึ่ง
หลังจากนั้นก็คือ ผมยังดูแลตัวเองไม่ค่อยเป็น ทั่วทั้งตัวเลยเคยขึ้นเป็นหิดเต็มไปหมด (หัวเราะ) ผมไม่รู้ว่าเรื่องนี้พูดได้ไหมนะ แต่ช่างเถอะ ผมพูดไปแล้ว (หัวเราะ) แล้วบนร่างกายก็มีแผลเยอะมาก ตรงหน้าแข้งนี่ ตอนนั้นโดนความหนาวกัดจนเนื้อหลุดไปชิ้นเล็กๆ เลยครับ พ่อแม่ก็คงรู้สึกสะเทือนใจมาก แม่ยังเคยถามผมเลยว่าจะยังไปต่ออีกไหม พอเห็นสภาพร่างกายของผมตอนนั้น แต่ผมเป็นคนปากแข็ง จริงๆ ไม่อยากไปแล้วละครับ แต่ผมก็บอกว่า "ไป!" (หัวเราะ) ตอนนั้นยังเด็กมากครับ คือไม่รู้อะไรเลย แค่รู้สึกว่าสภาพร่างกายแบบนี้ถ้าพ่อแม่มาเห็น ตอนนั้นผมยังเคยฝันร้ายเลยครับว่าพ่อแม่จะไม่เอาผมแล้ว จากนั้นแม้แต่ในฤดูร้อนผมก็ยังใส่เสื้อผ้าฤดูใบไม้ร่วง (เสื้อแขนยาว) แล้วพ่อแม่ผมก็มักจะชอบเปิดไฟตอนกลางคืนเพื่อจะดูผม ตอนนั้นผมอ่อนไหวมาก ผมก็จะนอนหดแขนเสื้อไว้ ไม่ยอมให้พวกเขาเห็น หลังจากนั้นพอ (ผิวหนัง) ค่อยๆ ดีขึ้น ก็ค่อยๆ หายดีครับ
