จากสื่อต่างประเทศ ได้รายงานว่า เมื่อวันที่ 13 มีนาคม ศาลแพ่งที่ 22 ของ ศาลแขวงกลางกรุงโซล ได้จัดการพิจารณาคดีครั้งที่สอง ในคดีที่บริษัทเครื่องสำอาง A ยื่นฟ้องเรียกค่าเสียหายจากคิมซูฮยอนและต้นสังกัดของเขาเป็นเงิน 2.8 พันล้านวอน (ประมาณ 60 ล้านบาท) ในวันดังกล่าว ศาลเพียงตรวจสอบความคืบหน้าของคดี และตัดสินใจเลื่อนการพิจารณาออกไปเพื่อดำเนินกระบวนการต่อในภายหลัง
ทนายความ บังซองฮุน (Bang Sung Hoon) จากสำนักงานกฎหมาย LKB & Partners ซึ่งเป็นตัวแทนฝ่ายคิมซูฮยอน ให้สัมภาษณ์กับสื่อว่า คณะผู้พิพากษาได้มีการเปลี่ยนแปลงจากการพิจารณาครั้งแรก จึงจำเป็นต้องตรวจสอบรายละเอียดของคดีและบันทึกการพิจารณาก่อนดำเนินการต่อ
เขายังเปิดเผยว่า ศาลได้สอบถามถึงความคืบหน้าของคดีที่คิมซูฮยอนได้ ยื่นฟ้องคิมเซอี (Kim Se Ui) ผู้ดำเนินช่อง กาโรเซโรวิจัย (Garo Sero Institute ) ซึ่งเกี่ยวข้องกับการเผยแพร่ข้อกล่าวหาต่างๆ โดยขณะนี้ คดียังไม่มีข้อสรุป แต่คาดว่าจะมีคำตัดสินในเร็วๆ นี้ สำหรับข้อพิพาทกับบริษัทเครื่องสำอาง A ฝ่ายของคิมซูฮยอนยืนยันว่า จำนวนค่าเสียหายที่บริษัทเรียกร้องไม่สามารถยอมรับได้
ทนายความกล่าวว่า ตามสัญญาโฆษณาระบุไว้ชัดเจนว่า “ข่าวลือหรือข้อมูลที่ยังไม่ได้รับการยืนยันความจริง ไม่สามารถใช้เป็นเหตุผลในการยกเลิกสัญญาได้” อย่างไรก็ตาม บริษัท A ระบุว่าข้อมูลที่ถูกเผยแพร่โดยช่อง Garo Sero Institute เป็นความจริง ขณะที่ฝ่ายคิมซูฮยอนยืนยันว่า เป็นเพียงข่าวลือเท่านั้น
ทนายยังกล่าวเพิ่มเติมว่า ในท้ายที่สุด ผลของคดีอาญาจะเป็นตัวแปรสำคัญ ที่จะกำหนดทิศทางของคดีแพ่งนี้ รวมถึงประเด็นค่าเสียหาย ก่อนหน้านี้ บริษัทเครื่องสำอาง A ได้ประกาศผ่านโซเชียลมีเดียเมื่อเดือนมีนาคมว่า จะ ยกเลิกสัญญาพรีเซนเตอร์กับคิมซูฮยอน แม้ว่าสัญญาโฆษณาดังกล่าวจะยังมีผลจนถึงเดือนสิงหาคม ปี 2025
ในระหว่างการพิจารณาคดีครั้งแรกเมื่อเดือนพฤศจิกายนปีที่ผ่านมา ฝ่ายบริษัท A อ้างว่า เพียงแค่ข่าวที่ว่าคิมซูฮยอนเคยคบหากับ คิมแซรน (Kim Sae Ron) ซึ่งยังเป็นผู้เยาว์ในเวลานั้น ก็ถือว่าเป็น การละเมิดภาพลักษณ์และศีลธรรมของพรีเซนเตอร์ ทำให้บริษัทมีสิทธิยกเลิกสัญญา ขณะที่ฝ่ายคิมซูฮยอนโต้แย้งว่า ข่าวการคบหากับผู้เยาว์ไม่เป็นความจริง และยืนยันว่า ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับคิมแซรนเกิดขึ้น หลังจากที่เธอเข้าเรียนมหาวิทยาลัยแล้ว
ฝ่ายนักแสดงยังระบุด้วยว่า การปฏิเสธข่าวลือในช่วงแรกเกิดขึ้น ก่อนที่สัญญาโฆษณาจะถูกทำขึ้น ดังนั้นจึงไม่สามารถถือว่าเป็นการละเมิดข้อกำหนดเรื่องการรักษาภาพลักษณ์ในสัญญาได้
